کتاب صوتی اطاعت کورکورانه

معرفی کوتاه کتاب صوتی:

کتاب صوتی اطاعت کورکورانه، روایتی صریح و تأمل‌برانگیز از فضای ارتش ایران در یکی از دوره‌های پرتنش تاریخ معاصر است. خسرو روزبه با تکیه بر تجربه‌های شخصی خود، از ساختاری سخن می‌گوید که در آن فرمان‌برداری گاهی جای اندیشیدن و مسئولیت فردی را می‌گیرد. شنیدن این کتاب، مخاطب را با پرسشی مهم روبه‌رو می‌کند: مرز میان انضباط و تسلیم بی‌چون‌وچرا کجاست؟

درباره‌ی موضوع کتاب صوتی:

کتاب صوتی اطاعت کورکورانه، با زبانی روشن و دور از مباحث پیچیده نوشته شده و در اصل، افسران و درجه‌داران ارتش را مخاطب قرار می‌دهد. موضوع اصلی کتاب صوتی، نقد فرهنگی است که از افراد می‌خواهد بدون پرسش، تحلیل یا توجه به پیامدهای اخلاقی یک فرمان، از مقام بالاتر اطاعت کنند. خسرو روزبه نشان می‌دهد که وقتی فرمان‌برداری به اصلی مطلق تبدیل شود، انسان به‌تدریج استقلال فکری خود را از دست می‌دهد و مسئولیت تصمیم‌هایش را به فرمان‌دهندگان واگذار می‌کند. نویسنده در خلال خاطرات و دیدگاه‌های سیاسی خود، به وضعیت ارتش، مناسبات قدرت، نفوذ دولت انگلستان و شرایط اجتماعی دوران پهلوی می‌پردازد. از آنجا که مطالب کتاب از زاویه نگاه شخصی و سیاسی خسرو روزبه بیان شده‌اند، می‌توان آن را بیش از یک گزارش تاریخی بی‌طرف، نوعی خودنگاره و سندی از اندیشه‌های یکی از چهره‌های بحث‌برانگیز آن دوره دانست. خسرو روزبه، افسر توپخانه، مدرس دانشکده افسری، نویسنده و از اعضای سازمان نظامی حزب توده ایران بود. او افزون بر نوشته‌های سیاسی، آثاری آموزشی درباره ریاضیات، شطرنج و جنگ‌افزارهای توپخانه‌ای نیز تألیف کرد و سرانجام در سال ۱۳۳۷ تیرباران شد. کتاب صوتی اطاعت کورکورانه به ما یادآوری می‌کند که فکر نکردن، گاهی خطرناک‌تر از یک تصمیم اشتباه است و گوش سپردن به این روایت‌ها با صدای اشکان فتولی می‌تواند شنوده را به پرسش و تفکری عمیق درباره‌ی ریشه تصمیمات و حق‌وحقوق انسان‌ها دعوت کند.

در بخشی از کتاب صوتی اطاعت کورکورانه می‌شنوید:

فرار افسران وطن‌پرست خیلی طبیعی بود و به‌حکم غریزه و تمایل ادامه‌ی حیات و به‌منظور انجام خدمات اجتماعی صورت گرفت. تعقیب من نیز به گناه ده سال حسن خدمت و به‌علت آتشی که از عشق میهن در کانون دلم مشتعل بود، حتمی و غیرقابل‌اجتناب به نظر می‌رسید. ولی ایجاد پرونده‌های جعلی و تعقیب من چندان آسان نبود و رکن دوم را با اشکال بزرگی مواجه ساخت؛ زیرا پرونده‌ی خدمتی از یک طرف و حسن نظر قاطبه‌ی افسران جوان و شرافتمند از طرف دیگر، خار راه معترضین و خائنین به شمار می‌رفت. رفقا! می‌دانید که من در سال 1316 دوره‌ی دانشکده‌ی افسری را تمام کرده و به هنگ مستقل توپخانه‌ی ضدهوایی مرکز منتقل شدم. دو سال تمام به کمک مطالعه و ترجمه‌های متعدد درباره‌ی اصول علمی تیر ضدهوایی تحقیق نمودم و این رشته‌ی کاملاً فنی و علمی را علماً و عملاً فراگرفتم.