بهویژه رویکردش که بر «تغییر رابطه با نگرانی» تأکید دارد — به نظرم خیلی انسانی و واقعبینانه است: نگرانی را نفی نمیکند، بلکه کمک میکند آن را کنترل کنیم و زندگیمان را از زیر سایهٔ ترس و تردید بیرون بیاوریم.
کتاب صوتی «رهایی از دام نگرانی» راهنمایی است برای کسانی که ذهنشان مدام درگیر «چه میشود اگر…»های ناخوشایند است؛ با زبانی ساده، نویسنده نشان میدهد نگرانی مزمن چطور میتواند وقت و انرژی فرد را بیهوده بگیرد و او را از زندگی واقعی دور کند.
این کتاب به جای توصیه صرف برای «توقف نگرانی»، روشی را ارائه میدهد که رابطهی شخص با نگرانی را تغییر دهد تا نگرانی دیگر قدرت فلج کنندگی نداشته باشد.
درباره نویسنده
دیوید ای. کاربونل روانشناس است و تخصصاش روی اضطراب و نگرانی است.
با تجربه و دانش در زمینه روانشناسی بالینی، کاربونل تلاش کرده راهکارهایی علمی و عملی برای مدیریت نگرانی ارائه دهد — نه فقط به شکل نظری، بلکه قابل اجرا در زندگی روزمره.
موضوع کتاب
مضمون اصلی کتاب بررسی علل و ساز و کار نگرانی در ذهن انسان است — یعنی چرا مغز ما گرایش دارد بدترین احتمالات را فرض کند و ما را در چرخهٔ بیپایان «نگرانی» نگه دارد.
کتاب سپس روشهایی برای تغییر این الگو معرفی میکند؛ تکنیکهایی برای کاهش تمرکز بر آینده، پذیرش واقعیت و مواجهه با اضطراب به شکلی آرامتر و منطقیتر.
مزیت صوتی بودن (اگر صوتیاش موجود باشد)
نسخه صوتی «رهایی از دام نگرانی» این امکان را میدهد که هنگام زندگی روزمره — مثل رفتوآمد یا استراحت — به راهکارها گوش دهید؛ بنابراین اگر فرصت مطالعه ندارید، باز هم میتوانید از آن بهره ببرید
ضمناً شنیدن صوتی این کتاب ممکن است تاثیر تکنیکهای آرامشبخش و تمرینهای ذهنی را ملموستر و قابل پذیرشتر کند، چون شنونده با لحن و ریتم نویسنده همراه میشود.
جمعبندی
کتاب «رهایی از دام نگرانی» یک منبع روانشناختی و خودیار است برای هر کسی که میخواهد از چرخهٔ بیپایان نگرانی بیرون بیاید. با ترکیب نظریه و تمرین عملی، فرصت میدهد نگرانی را نه بهعنوان دشمنی قطعی، بلکه بهعنوان بخشی طبیعی از ذهن بشناسیم — و یاد بگیریم چطور با آن زندگی کنیم بدون اینکه زندگیمان فلج شود.
اگر دنبال آرامش ذهنی، کاهش اضطرابهای مزمن و یادگیری مهارت مواجهه با نگرانی هستید، این اثر میتواند انتخاب خوبی باشد.
توضیحات تکمیلی
کتاب تقریباً در سال ۱۴۰۳ شمسی به چاپ رسیده است.
رویکرد کاربونل نه سرکوب نگرانی بلکه «تغییر نسبت با نگرانی» است — یعنی نگرانی را نادیده نگیرید، اما آن را به منبع رنج دائمی تبدیل نکنید.