نمایش صوتی زمانه‌ی بیگناهان و چند نمایشنامه دیگر

معرفی کوتاه نمایش صوتی:

گاهی انسان بیگناه نیست، اما گناهکار هم نیست؛ تنها در زمانه ای زندگی می‌کند که پی بردن به درستی و غلطی انتخاب‌ها دشوار شده است. نمایش صوتی زمانه‌ی بی‌گناهان و چند نمایشنامه‌ی دیگر روایت همین لحظات خاکستری است؛ زمانی که وجدان بیش از هر قانون دیگری انسان را مورد قضاوت قرار می‌دهد. این نمایشنامه‌های صوتی شما را با شخصیت هایی روبه رو می‌کند که پاسخ مشخصی برای سوال‌هایشان ندارند و در لحظاتی که مرز بین خیر و شر، حقیقت و مصلحت، مسئولیت و سکوت سخت از یک دیگر متمایز می‌شوند قرار می‌گیرند.

درباره‌ی موضوع نمایش صوتی:

در مجموعه‌ی نمایشنامه‌ی صوتی بیگناهان و چند نمایشنامه‌ی دیگر زیگفرید لنتس از برجسته‌ترین نویسندگان و نمایشنامه‌نویسان آلمانی، از دل موقعیت‌های به ظاهر ساده مخاطب را به تأمل درباره‌ی پیچیده‌ترین مسائل انسانی دعوت می‌کند. شخصیت‌های نمایشنامه‌ی او اغلب در شرایطی قرار می‌گیرند که باید میان وجدان، وظیفه، حقیقت و منافع شخصی یکی را انتخاب کنند، انتخاب هایی که تصمیمگیری درباره‌ی آن هیچ آسان نیست. این نمایش صوتی از یک افسانه‌ی چینی الهام گرفته شده است، افسانه ای که نه مرد در آن گرفتار طوفانی عظیم می‌شوند و سپس به معبدی پناه می‌برند. آن‌ها به این نتیجه می‌رسند که قطعاً فرد گناهکاری در میان آنهاست و برای همین دچار عذاب الهی شده‌اند. آن‌ها تصمیم می‌گیرند راهی برای تشخیص فرد گناهکار پیدا کنند و بعد از هم فکری به این نتیجه می‌رسند که کلاه‌هایشان را از درگاه معبد آویزان کنند و باد و طوفان کلاه هرکسی را که برد مقصر است و باید از معبد بیرون رانده شود؛ اما زمانی که یک نفر از معبد بیرون می‌رود صاعقه‌ای نیرومند به معبد برخورد می‌کند و هر نه نفری که در معبد مانده بودند می‌میرند و فردی که به عنوان گناهکار شناخته شده بود و بیرون از معبد رانده شده بود؛ زنده می‌ماند. در سراسر این نمایشنامه‌ها، گفت‌وگوها تنها وسیله پیشبرد داستان نیستند؛ بلکه بستری برای رویارویی اندیشه‌ها، باورها و تضادهای اخلاقی‌اند. نویسنده با پرهیز از قضاوت مستقیم، مخاطب را در جایگاه داور قرار می‌دهد و او را به اندیشیدن درباره مفاهیمی مانند عدالت، حقیقت، آزادی، مسئولیت فردی و پیامدهای تصمیم‌های انسانی دعوت می‌کند. گوش سپرد به نمایش صوتی زمانهی بیگناهان و چند نمایشنامه‌ی دیگر با گویندگی هوتن شاطری‌پور،مهدی فضلی،شهره روحی،فرهاد اتقیایی و جمعی از گویندگان برای دوست‌داران ژانر سینما و نمایشنامه می‌تواند تجربه‌ی بهتر و جالب‌تری از درک فضای نمایشنامه و دیالوگ‌های آن باشد.

در بخشی از نمایش صوتی زمانه‌ی بیگناهان و چند نمایشنامه دیگر می‌شنویم:

هتلدار: فرماندار می‌خواهد با این کلک به چه برسد؟

دانشجو: کلک نیست. روش جدید فرماندار است. احتمالاً فکر می‌کند وجهه‌ی خودش را با این کار بهتر کند. کاری را که خودش می‌خواهد بکند، به‌عهده‌ی آدم‌های ساده و بی‌گناه می‌گذارد.

هتلدار: آخر برای چه؟ چه قصدی از این کار دارد؟

کنسول: این عادت بزرگان است. گاهگداری نشانمان می‌دهند حکومت کردن چقدر سخت است. برای همین، مدت کوتاهی قدرت را دست دیگران می‌دهند. مثلاً به دلقک دربارشان، پسر جاه‌طلبشان یا آدم‌هایی مثل ما. به‌عنوان مثال، اداره‌ی یک روز یک شهر یا اجازه‌ی صدور یک حکم را می‌دهند دست دیگران. این‌طوری به آن‌ها امکان خوبی می‌دهند خودشان را جلوی بقیه ضایع کنند. قدرت‌مدارها هیچ‌وقت به خودشان شک ندارند؛ ولی گاهی هوس می‌کنند به بقیه نشان دهند چه مسئولیت سختی به عهده‌شان است.