کتاب صوتی صداها و سه نمایشنامه دیگر

معرفی کوتاه کتاب صوتی:

کتاب صوتی نمایش صداها و سه نمایشنامه دیگر که چهار نمایشنامه‌ی تک پرده‌ای را شامل می‌شود و از شاهکارهای شناخته شده‌ی هارولد پینتر است را در این کتاب صوتی خواهید شنید. در این مجموعه از نمایشنامه‌های صوتی هرولد پینتر با موضوعاتی چون مخالفت علیه نظام‌های سرمایه‌داری و دیکتاتور، خشونت و سرکوب، روابط پیجیده‌ی انسان ها و تعلیقشان روبه‌رو خواهید شد.

درباره‌ی موضوع کتاب صوتی:

درباره‌ی موضوع کتاب صوتی نمایش صداها و سه نمایشنامه‌ دیگر باید گفت که یکی از معروف‌ترین نمایشنامه‌هایش نماشنامه‌ی «خاکستر به خاکستر» است. ابتدا گمان می‌کنید که فقط گفتگوهای عادی و روزمره‌ی میان یک زن و شوهر را می‌شنوید اما هر سکوت، هر مکث و هر دیالوگ سوال‌هایی را در ذهن شنونده ایجاد می‌کند که گاه به آن پاسخ داده می‌شود و گاه نه. شخصیت ها از دیدگاه‌های متفاوتی درباره حقیقت صحبت می‌کنند و از جایی به بعد مرز میان خاطره، رویا و حقیقت از بین می‌رود. دلوین، شوهر ربکا که همراه با او در خانه نشسته است و با همسرش راجع به گذشته و خاطراتشان گفتگو می‌کنند، با پیش رفتن مکالمه متوجه می‌شود که خاطرات زنش غیر عادی است. زن از مردی ظالم و قدرتمندی صحبت می‌کند که کودکان را از آغوش مادرهایشان می‌ربوده و در ابتدا مشخص نیست که این خاطرات او هستند و یا فقط یک زبان استعاره؛ اما کم کم مخاطب متوجه می‌شود که این تصاویر یادآور فجایع سرکوب‌های سیاسی و خشونت نظام‌های استبدادی است. این اثر در قالب کتاب صوتی تأثیری که بر مخاطبین این ژانر می‌گذرد را دوچندان می‌کند و بر پایه‌ی لحن، سکوت و تغییرات ظریف صدا حس حضور شنونده در پرده‌ی سِن را به او القا خواهد کرد‌. هرولد پینتر نمایشنامه نویس، فیلمنامه‌نویس و کارگردان برجسته و فعال سیاسیِ انگلیسی و برنده‌ی جایزه نوبل ادبیات سال 2005 می‌باشد. از شاهکارهای شناخته شده‌ی او می‌توان به نمایشنامه‌هایی چون «سرایدار» و «بازگشت به خانه» و «خیانت» اشاره کرد. هرولد پینتر را می‌توان با دیالوگ‌های ساده اما دو پهلو و عمیق، حقیقتی همیشه مبهم و نمایش قدرت و سرکوب شناخت.

در بخشی از کتاب صوتی صداها و سه نمایشنامه دیگر می‌شنوید:

صدای دوم: عزیزم؟

صدای اول: امروز بعدازظهر که من توی حمام بودم و به این چیزها فکر می‌کردم، در خانه را زده بودند. مردی که موی سیاه دارد پایین می‌رود و در را باز می‌کند و می‌بیند که دو زن دم در هستند. آن‌ها می‌گویند که مادر و خواهر من هستند و سراغ مرا می‌گیرند. این مرد می‌گوید که مرا نمی‌شناسد و وانمود می‌کند هرگز در زندگی اسم مرا نشنیده است. نخیر، اینجا هیچ کسی به این اسم زندگی نمی‌کند. اینجا یک خانواده زندگی می‌کند و غریبه‌ها حق ورود ندارند. ما حوصله‌ی آدم‌های مزاحم را نداریم. به آن‌ها می‌گوید که بروند گورشان را گم کنند و بیش از این مزاحم آدم‌های شریف و آبرومند نشوند و بعد سر آن‌ها داد می‌زند که دو حقه‌باز هستند و او به‌خوبی می‌داند چطور از پس آدم‌های بی‌سروپا بربیاید تا دیگر دماغشان را توی خانه‌های غریبه فرو نکنند و باعث ناراحتی و بدنامی اهل خانه نشوند.